தேர்ந்தெடுத்தல் [புதன் பந்தல் – 09.11.2011] #10

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார் 1 நிமிடமும் 02 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

இந்த வாரத்தின் புதன் பந்தல், எண்ணங்களின் தெரிவு பற்றி சொல்கிறது.

“ஒருவன் தனது மனப்பாங்கினை மாற்றிக் கொள்வதன் மூலம், அவனின் வாழ்க்கையையும் மாற்றிவிடக்கூடிய ஆற்றல்தான், மனிதகுலத்தின் மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பாகும்,” என்று 1900களில் எழுதிய நவீன உளவியலின் தந்தை என வர்ணிக்கப்படும் வில்லியம் ஜேம்ஸ் ஒரு தடவை குறிப்பிட்டார்.

மனப்பாங்கென்பது, எமது எண்ணங்களின் வடிவம். மனதில் கொண்ட எண்ணங்கள்தான் வாழ்வின் செயல்களாய் வடிவம் பெறுகிறது.

மகிழ்ச்சியை எண்ணியவன் மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்க, துக்கத்தை எண்ணியவன், அது பற்றிய துயரத்தில் தொலைந்து போய்விடுவதும் இந்த எண்ணங்களின் இயல்பிலேயே தோன்றுகிறது.

மனதின் நிலையில், எண்ணங்களின் காட்டுகின்ற செல்வாக்கு பற்றி நாம் நாளாந்தம் எம்மையறியாமலேயே அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

இங்கு மனதில் கொண்ட எண்ணங்களின் நிமித்தம் தான் ஒருவனின் அத்தனை இயல்புகளும் அடையாளம் கொள்கிறது. கோபமாய் எண்ணுபவனால் மட்டும் தான் கோபமாகத் தன்னை வெளிப்படுத்த முடியும். சந்தோசமாக எண்ணியவன், கவலையாய் தன்னை வெளிப்படுத்திய சரித்திரம் இல்லை. எண்ணம் — வலிமை.

ஆனாலும், இந்த எண்ணங்களின் இயல்பான வலிமை பற்றிய தெளிவு எம்மிடம் இருந்தாலும், அது பற்றிய ஐயங்களும் முற்று முழுதான மறதியும் தொற்றிக் கொள்ளும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகம் தோன்றுகின்றதென நான் எண்ணுகிறேன்.

இயல்பான உண்மைகளை அறிந்து கொள்வது அவ்வளவு லேசுபட்ட விடயமல்ல. இயல்பான விடயந்தானே என்று பல உன்னதமான விடயங்கள் ஒவ்வொரு பொழுதும் ஒதுக்கப்படுவது — கவலை.

“இது எங்களுக்கும் தெரியும். இதில என்னயிருக்கு?” என்ற எதிர்க்கேள்விகளுக்குள், பல கண்கூடான இயல்பு நிலைகள் பற்றிய புரிதல்கள் எத்தி வைக்கப்படாமலேயே போய்விடுவது நடப்பது இயல்பாகிவிட்டது.

இங்கு எல்லோருக்கும் சர்வமும் தெரிந்தவராய் தம்மைக் காட்டிக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயமிருக்கிறது எனக்குப் புரிகிறது. கட்டாயங்கள் மூலம் தனிமனிதன் ஒருவன் தன் சூழல் சார்பான புரிதல்களை தொலைத்துவிடுவது பற்றியும் அவர்கள் புரிதல் வேண்டுமென்ற அவசியமும் இருக்கிறது.

எண்ணங்களை போஷிக்கின்ற நிலையில், வாழ்கின்ற சூழலும் பழகின்ற மக்களும் கொண்டுள்ள ஆதிக்கம் அலாதியானது. மனதின் தீர்மானங்களின் அடிப்படையில் எண்ணங்களின் தெளிவுதான் ஆதாரமாகின்றது.

ஒவ்வொரு நாளும் ஒருவன் கொண்டுள்ள சுமார் ஐம்பதாயிரம் எண்ணங்களை எவ்வாறு ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டுமென்கின்ற தெரிவு, அவன் கையிலேயே இருக்கிறது.

மகிழ்ச்சியா? வெறுப்பா? கோபமா? கவலையா? எல்லாமே உங்கள் தெரிவிலேயே தங்கியிருக்கிறது.

தெரிவு.. தெரிவு.. தெரிவு.. தேர்ந்தெடுப்பது ஒரு கலை.

– உதய தாரகை

Advertisements

இன்னொன்று

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார் 1 நிமிடமும் 17 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

மாதமொன்று தொடங்கி, நிறைவாகிப் போவதற்கு எடுக்கின்ற காலம் குறைந்து கொண்டு போவது போன்ற உணர்வு எனக்குள் எழுகின்றது. பருவ காலங்கள் மாறி வரும் நிலைகளைக் கண்டு கொள்ளக்கூடிய வாய்ப்பு, இந்த ஆண்டும் கிடைத்திருக்கிறது.

மழை பெய்யும் நள்ளிரவில் நான் என்ற பதிவில் பருவ மாற்றங்களின் பார்வையில் உங்களை ஒருதரம் அழைத்துச் சென்ற ஞாபகமெனக்கிருக்கிறது.

பருவங்கள் வேகமாக மாறி மாறி வந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்கிறேன்.

மரத்தின் பாலுள்ள இலைகள் பொன்னிறமாகி, பூமியினை நாடிவிட கிளைகளை விட்டகழும் அழகியலும் இந்தக் காலத்தில்தான் நடக்கும். வெவ்வேறு நிறங்களில் இலைகள், மரத்தின் கீழான மேற்பரப்பிற்கு கம்பளம் விரித்திருக்கின்ற அழகு — இயற்கையின் கொடை.

இந்த இலையுதிர் காலத்தில் இருமருங்கிலும் மரங்கள் கொண்ட சாலையொன்றில் நடந்து செல்கின்ற அனுபவம் — கலை.

கொஞ்ச நாளில், இலைகளின் நிறங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமிக்கம்பளத்தைப் போர்த்திக் கொள்ள பனியும் வந்து விழும். பனிவிழும் அழகு – ஆனந்தம்.

நிறங்களையெல்லாம் போர்த்திக் கொண்டு, பரந்த பரப்புகளெல்லாம் வெள்ளை நிறத்தை தரக்கூடிய பனியின் இயல்பு — விஞ்ஞானம்.

கோடை வந்தவுடன், வெயில் பற்றிக் குறை கூறும் மனிதர்களைப் போல், பனிவிழும் நாட்கள் தொடங்கியவுடனும் பனியைப் பற்றி முறையிடுபவர்களையும் இந்த ஆண்டும் நான் சந்திப்பேன். முறைப்பாடு — அவர்களின் மூச்சு.

கனவுகளின் முகவரிகளாகவே, நான் பருவகால மாற்றத்தைக் காண்கின்றேன்.

கனவுகளின் பரிவர்த்தனையில் பல உன்னத நிலைகள் எய்தப்படுவது போல், பருவகால மாற்றங்கள் பற்றிய எமது புரிதல்களின் விரிவாக்கத்தில் மட்டுந்தான் அழகிய நாட்களை நாம் பெற்றுக் கொள்ள முடியும்.

எதிர்பார்ப்புகள் எதுவுமே இல்லாமல், “எனக்கு அது கிடைக்கவில்லை. இது கிடைக்கவில்லை” என்று அவள் சொல்கின்ற போதெல்லாம், கோபாலு கேலியாகச் சிரிப்பான். எதிர்பார்ப்புகளை உங்களால் சந்திக்கின்ற சக்தியில்லாவிட்டால், அதுவும் உங்களை சந்திக்காமலேயே போய்விடும்.

அடுத்த நிமிடத்தின் பருவமாற்றம், ஆயிரம் புதிய விடயங்களை சூழலுக்குத் தரலாம். ஆனால், நீ உன் சூழலில், உன் உலகத்தில் காண எண்ணுவது என்ன? என்பதை ஆராய வேண்டும். உனது கனவு — போசணைச்சத்து.

அந்தக்கனவின் உயிர்ப்பில்தான், பனியோ, வெயிலோ உன் சார்பான உலகத்தில் அர்த்தம் பெற்றுக் கொள்ளும். சூழலில் நிகழும் நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சியாகத்தான் நாம் எமது நிலையைத் தக்கவைத்துள்ளோம் என்பதை பலரும் விபத்துக்கள் ஏற்பட்டால் மட்டுமே அறிந்து கொள்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கனவு என ஆயிரமாயிரம் கனவுகள் நனவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. வாழ்வின் அழகான சின்னச் சின்ன சம்பவங்களுக்கு முக்கிய இடம் தராததால், கனியிருந்தும் காய் கவர்கின்றோம்.

மாதங்கள் வேகமாக மாறிக்கொண்டிருப்பது போல், மனிதர்களும் வேகமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள், இன்னொன்றாக.

– உதய தாரகை

பதிவில் இணைக்கப்பட்டுள்ள நிழற்படம் இங்கிருந்து எடுத்தாளப்படுகிறது.