ஆதலால், படைப்பீர்!

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 19 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

“நீ நினைத்த எதுவும், நினைத்தபடியே நடக்காதிருக்கும். நீ விளையாட மைதானத்திற்குச் சென்றால் மழை பெய்யும். நேரத்திற்கு நீ புகையிரத நிலையத்திற்கு சென்றாலும், புகையிரதம் சமிஞ்சைக் கோளாறால் தாமதமாகும்.

நீ நினைத்த எதுவும், அப்படியே நடந்துவிடாது. ஆனாலும், நீ நல்ல படைப்புகளை உருவாக்க வேண்டும்.”

நீல் கெய்மேன் ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர். கடந்த வருடம் கலைப் பல்கலைக்கழகப் பட்டமளிப்பு விழாவில் சிறப்புச் சொற்பொழிவாற்றினார்.

create

அவரின் சொற்பொழிவின் சாரம் இதுதான். “என்னதான் நடந்தாலும், நீ நல்ல படைப்புகளை உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்”

இந்தச் சொற்பொழிவை அடக்கியதாக, அவர் ஒரு நூலையும் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

வாழ்க்கையின் உச்சபட்ச கக்கிஷங்கள் எல்லாமே நம்மை அனுகினாலும், செய்ய வேண்டியது ஒன்றுதான். நல்ல படைப்புகளை உருவாக்க வேண்டியதுதான்.

இவரின் இந்த சொற்பொழிவின் சாரத்தை நான் ஒரு உபதேசமாகப் பார்க்கவில்லை. மாறாக இது வாழ்வின் வெளிப்படையான உண்மை என்றே காண வேண்டியுள்ளது என்பதை நல்ல படைப்புகளைத் தந்த பல ஆளுமைகளின் வரலாறுகள் சொல்லி நிற்கின்றன.

அவரின் சொற்பொழிவின் ஒரு பகுதியை பதிவின் தேவை கருதி தமிழாக்கம் செய்கின்றேன்.

“நீ படைப்பதை இணையத்திலுள்ள ஒருவர் முட்டாள்தனமென எண்ணலாம். இதைவிட அற்புதமாக இது ஏற்கனவே செய்யப்பட்டுள்ளது எனக்கூடச் சொல்லலாம். ஆனாலும், நீ தொடர்ச்சியான உன் நல்ல படைப்புகளைத் தந்து கொண்டேயிருக்க வேண்டும். இப்படி எண்ணுபவர்கள் அல்லது சொல்பவர்கள், அவர்கள் சொன்னதையே கொஞ்ச நாளில் மறந்து போய்விடலாம். அது நமக்குத் தேவையில்லை. நீ நல்ல கலையை உருவாக்க வேண்டும். உன்னால் உன்னதமாகச் செய்யக்கூடிய அந்த விடயம்: நல்ல கலையை உருவாக்குவதுதான். நல்ல நாளோ, கெட்ட நாளோ, நீ நல்ல கலையை, படைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும்.”

இங்கு நல்ல என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள சிரமம் எடுக்கவோ, அதற்குப் புதிய நியமங்கள் வகுக்கவோ தேவையில்லை. நல்லது என்பது நல்லதுதான். வெறுமையான வெள்ளைத் தாளொன்றை எடுத்து, நல்ல படைப்புப் படைக்க வேண்டுமென எண்ணிக்கொண்டே, எதுவுமே எழுதாமலிருப்பது நல்லதல்ல. நீங்கள் அந்தத் தாளில் எழுதத் தொடங்கினால், அப்போதே நல்ல படைப்பு உருவாகத் தொடங்குகிறது.

கோபாலுக்குப் பிடித்த கணினி வல்லுநர், ஜொனதான் ஜில்லட் சொன்னவொரு விடயத்தை இங்கு பதிவு செய்யுமாறு கோபாலு கேட்டுக் கொண்டான்.

“நீங்கள் பொருள்களை படைக்காமல் இருக்கும் நிலையில், நீங்கள் உங்களை, உங்களின் ஆற்றல்களாலில்லாமல் உங்கள் ரசணைகளால் வரையறுத்துக் கொள்கிறீர்கள். உங்கள் ரசணைகள் குறுகியவை அத்தோடு அவை மக்களைச் சேர்க்காதவை. ஆதலால், படைப்பீர்”

– உதய தாரகை

  • நீல் கெய்மேனின் சொற்பொழிவை நீங்கள் பார்க்கவில்லையாயின் இங்கு சென்று காணலாம்.
  • Zen Pencil இல் இந்தச் சொற்பொழிவு பற்றி வந்த அற்புதமான வரைபியல் பதாகை நிலைஇங்குள்ளது.

இவ்வளவு வரைக்கும் வாசித்து வந்துவிட்டீர்களாயின் கட்டாயம், நீங்கள் என்னை Twitter இல் பின் தொடரலாம். 🙂 நான் இங்கே –

பதிவில் வடிவமைத்து இணைக்கப்பட்டுள்ள, நிழற்படம் இங்கிருந்து எடுத்தாளப்படுகிறது.

பறப்பது ஒரு நோய்

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 29 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

நாளாந்தம் நாம் பலரைக் காண்கிறோம். சந்திக்கிறோம். ஒவ்வொருவரும் சொல்லுகின்ற கதைகளோடு பயணிக்கிறோம். அவர்களின் கதைகளை கடத்த நம் காதுகளை இரவல் தருகிறோம்.

இந்த நிலை தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது.

இந்தக் கதை சொல்லும், கதை கேட்கும் பாத்திரங்களை ஏற்றுக் கொள்ளும் அத்தனை பேரும் ஒவ்வொரு நாளும் புதிய விடயங்களைப் படிக்கிறார்கள். அல்லது பழைய விடயங்களைப் புதுப்பித்துக் கொள்கிறார்கள்

சொல்கின்ற பாங்கில் கதைகள் கனமிழக்கின்றன. இன்னும் சில கதைகளோ கனம் கொள்கின்றன. கதையொன்றின் வலிமை என்ற பதிவில் இது பற்றி நான் நிறத்தில் ஏற்கனவே சொல்லியிருக்கிறேன்.

இன்று நான் கதைகளின் தொடக்கத்தில் தோன்றும் யோசணைகள் பற்றி யோசிக்கலாம் என்று யோசிக்கலானேன். இப்பதிவு உருவாயிற்று.

பாடசாலைக் கல்வி தொடக்கம் நாளாந்தம் நாம் அறிந்து கொள்கின்ற விடயங்கள் யாவும் நாம் எவ்வாறு யோசனை செய்ய வேண்டும் என்பதை சொல்லித் தருவதாகவே இருக்க வேண்டும். அல்லது அவ்வாறு அவற்றை நாம் அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

எப்படி யோசிப்பதென்பது, மாயஜால வித்தை அன்று.

think

எதை யோசிப்பது? எவ்வாறு யோசிப்பது என்பது பற்றிய தீர்க்கமான வரையறைகள் தான் எப்படி யோசிப்பதென்பதை புடம் போடுகின்ற ஆணிப்பொன்.

பல நேரங்கள் நாம் கேள்விப்படுகின்ற அல்லது நமக்குச் சொல்லப்படுகின்ற கதைகள், செய்திகள் என பலதும் எமது யோசணையின் தொடக்கமாகிவிடுகிறது.

எதை யோசிப்பது, எவ்வாறு யோசிப்பது என்ற எமது வரையறைக்குள் நாம் சென்று வர வேண்டியிருக்கிறது. உங்களை இன்னொன்றாக மாற்றிவிட தொடர்ச்சியாக உலகம் முயன்று கொண்டுதான் இருக்கும். யோசிப்பது பற்றிய தெளிவு அற்றுப் போனால், இன்னொன்றாக மாறிவிடும் நிலை நடப்பது நிச்சயமாகிவிடும்.

கேட்டதெல்லாம் அமுத வாக்குகள், சொல்லப்பட்டதெல்லாம் அற்புதங்கள் என ஏற்றுக் கொள்வதில் யோசணைக்கான களம் இல்லை. யோசணை என்பது ஆய்வது. அறிவது. தெளிவது.

ஆய்ந்தறிதல் இல்லாமலேயே பல விடயங்கள் இன்றளவில் இயல்பாகவே செய்தியாக்கப்பட்டு விடுகின்றன. கடந்த வருடம், சந்திரனைத் தொட்ட நீல் ஆம்ஸ்ரோங் இறந்த செய்தியை மிகப்பெரிய ஊடகங்கள் கூட, எட்வின் அல்ட்ரினின் நிழற்படத்தை பிரசுரித்து செய்தியாக்கி வெளியிட்டன.

கொஞ்சம் யோசிப்பதென்பது, மிகப்பெரிய ஆழமான செயல். ஆழ்மனதின் ஆற்றலோடு நெருக்கம் கொண்டது. உங்களோடு நீங்கள் பேசிக்கொள்கின்ற உன்னதமான நிமிடங்கள் அவை. தீர்மானம் எடுத்தலின் ஒத்திகை நடக்கும் இடம் அது.

எவற்றைப் பற்றி நான் அக்கறை கொள்ள வேண்டும் என்பது பற்றிய யோசணையில் பல பிரச்சனைகள் மறைந்து போகின்றன. நீங்கள் அறிந்து கொள்வது பற்றிய ஒவ்வொரு விடயம் தொடர்பாகவும் யோசிக்க கொஞ்சம் நேரம் கொடுங்கள்.

ஒருவர் யோசிக்காமல் ஒரு விடயத்தைச் சொன்னாலும், அதைக் கேட்பவர் யோசிப்பதால், அந்த விடயம் தொடக்கம் காண பகிர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டுமா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு விடை கிடைக்கிறது. உங்களால், வேண்டப்படாத செய்தியொன்றுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படுவதால், நிம்மதியடைவோரை நீங்கள் எண்ண வேண்டும்.

சின்னச் சின்ன விடயங்களால் சஞ்சலப்படுவோர் தொகை அதிகம். கேட்பது பற்றிய கரிசணையில், சொல்பவர் பற்றிய நம்பிக்கையில் பலரின் மனதுகளுக்கு சஞ்சலங்கள் பரிசளிக்கப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கின்றன. கொஞ்சம் யோசிக்கலாமே!

“கூண்டுக்குள் பிறக்கும் குருவி, பறப்பது ஒரு நோயென்றே நம்பிக் கொள்ளும்” என்று கோபாலு சொல்லச் சொன்னான்.

– உதய தாரகை

இவ்வளவு வரைக்கும் வாசித்து வந்துவிட்டீர்களாயின் கட்டாயம், நீங்கள் என்னை Twitter இல் பின் தொடரலாம். 🙂 நான் இங்கே –

பதிவில் வடிவமைத்து இணைக்கப்பட்டுள்ள, நிழற்படம் இங்கிருந்து எடுத்தாளப்படுகிறது.