நேரமில்லை நீயோடு!

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 32 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

“அந்த அலம்பல பார்க்க எனக்கு நேரமில்ல” — பழம் வாங்கச் சென்ற கடையில் காதோரம் கேட்ட ஒரு சம்பாஷனை.

இந்த உரையாடல்கள் பல வடிவங்களில், பல்வேறு இடங்களில் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. கருப்பொருள் மட்டும் மாறுவதில்லை. அந்தக் கருப்பொருள் நேரமில்லை என்பதுதான்.

நேரம் பற்றிய நினைப்பே இல்லாமல் உங்களின் வாழ்வின் ஒரு கட்டத்தை வாழ முயற்சிக்க முடியுமா? காலம், கட்டம், கணம் என எல்லாமே நேரத்தின் வருவிளைவுகள். நேரம் தவிர்த்த வாழ்வு என்பது குதிரைக் கொம்புதான்.

சுவர் பக்கம் திரும்பினால் திகதி, கிழமை, மாதம் எனச் சொல்லும் நாட்காட்டி தொங்கும். “டிக்.. டிக்..” என்று ஒலித்துக் கொண்டு நேரமும் சொல்லும் மணிக்கூடும் சுவரோடு ஐக்கியமாகியிருக்கும்.

கையிலிருக்கும் கையடக்கச் சாதனமும் நேரம் சொல்லும். கணினியும் நேரத்தைக் கொண்டு காட்சியாகும். பாதையால் சென்றால், கோபுரங்கள் கூட மணி என்னவென்று காட்டவும் மறந்திருக்காது. நாம் நேரத்தைத் தவிர்க்க முனைந்தாலும், நேரம் நம்மைக் கடத்தி நம்மோடு ஆகிவிடுகிறது.

time

ஆனால், நேரமில்லை என்ற கதை இந்த நேரங்களின் பிணைப்பில் எப்படிச் சாத்தியமாகிறது?

மணிக்கூடில்லாத, கோபுரங்களின் உச்சியில் குளிர் காயும் புறாக்கள் நேரம் பார்த்த மணிக்கூட்டுக் கோபுரங்கள் இருக்கிறதா? இல்லையே! மணிக்கூட்டுக்கே நேரத்தைச் சொல்லிக் கொடுக்கின்ற அற்புதமான நிலைகளை பறவைகள் நேரத்தைக் காணாமலே செய்துவிடுகின்றன.

மரங்கள் உரிய காலத்தில் பூத்துக் குலுங்குகின்றன. இலைகளை உதிர்க்கின்றன. இத்தனையும் நடந்தாலும், எந்த இடத்திலும் யாரும் மரங்களின் முன்னால் நாட்காட்டியும் மணிக்கூடும் வைப்பதில்லை. வயது போவதே தெரியாமல், நேரம் பற்றிய ஆர்வமுமில்லாமல் எம்மைச் சுற்றியிருக்கும் ஜீவராசிகள் வாழ்கின்றன.

நேரம் என்றவொன்று எங்குமில்லை. அது வெறும் எண்ணக்கரு மாத்திரம் தான்.

நாம் கடிகாரங்களைக் கண்டுபிடித்து நேரத்தை சிறைப்பிடித்து வைத்துவிட்டோம். சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட நேரங்கள் ஒவ்வொரு நொடியும், ஒவ்வொரு நொடியாக விடுதலையாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட நேரங்கள் விடுதலையாதலால், நேரம் குறைந்து போகின்றது என்ற கவலை எந்த உயிரினங்களையும் தாக்கவில்லை. எம்மையே தாக்குகிறது. காரணம், கடிகாரத்தை கண்டு கொண்டு நேரத்தை அளக்க முற்பட்டது தான்.

இனியென்ன, அளக்கப்பட்ட நேரத்திற்குள் வாழ வேண்டியதுதான். ஆனால், மிகப் பெரிய ஆனால், உனக்கு நேரமில்லை என்று உன்னால் சொல்லமுடியாது. இங்கு எல்லோருக்கும் ஒரே நேரம் தான் இருக்கிறது — நீ அளந்துள்ளதால்.

பண்டைய ரோமபுரியில் சராசரியாக மனிதன் எதிர்ப்பார்க்கக்கூடிய ஆயுள் காலம் 28 ஆண்டுகளாக இருந்தது. இன்றளவில், எதிர்பார்க்கக்கூடிய ஆயுள் காலம், அதிகமானது. சிலர் நூறு வயதையும் தாண்டி வியப்புத் தருகிறார்கள்.

ஆனாலும், நேரம் உன் பக்கத்திலிருக்கிறது. நீ நேரத்தை துரத்தியோடுவதை நிறுத்திக் கொண்டு, இருக்கின்ற நேரத்தில் வாழ்வின் அற்புதங்களை ரசித்து, இந்தக் கணம் தான் உண்மையான நேரம் என இன்றே — இந்தக் கணமே லட்சிய விதையை நட்டு சோலை செய்ய வேண்டும்.

“இன்று என்பது நேற்று என்ற நேரம் தொலைந்து போனதே என்று கவலை கொள்ளும் நாளையாகலாம். ஆதலால், இது தான் உன் தருணம். வினை செய்” என்று கோபாலு சொல்லச் சொன்னான்.

– உதய தாரகை

குறிப்பு: இந்த யூலை மாதம் முழுக்க ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு புதிய பதிவை நிறத்தில் பதிவதாய் திடசங்கல்பம் பூண்டு, அந்த சங்கல்பத்தின் மூன்றாவது பதிவாய் இந்தப் பதிவு விரிந்தது. நாளை இன்னொரு புதிய பதிவோடு சந்திப்போம்! நன்றி.

இவ்வளவு வரைக்கும் வாசித்து வந்துவிட்டீர்களாயின் கட்டாயம், நீங்கள் என்னை Twitter இல் பின் தொடரலாம். 🙂 நான் இங்கே –

பதிவில் வடிவமைத்து இணைக்கப்பட்டுள்ள, நிழற்படம் இங்கிருந்து எடுத்தாளப்படுகிறது.

Advertisements

சொல்ல நினைப்பதை சொல்லி அனுப்புங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s